Sinds 1 januari 2016 mag u geen gratis plastic tas meer meegeven aan uw klanten. U mag wel een plastic tas verkopen. Dat mag ook een statiegeldtas zijn. Daarnaast kunt u een tassenbol plaatsen. Dit is een verzamelpunt waar klanten hun plastic tas in kunnen doen of juist uithalen om opnieuw te gebruiken.

Het verbod op plastic tasjes in Nederland komt voort uit de verplichting voor alle lidstaten van de Europese Unie om het gebruik van plastic tassen te verminderen. Brussel wil zo het zwerfafval terugdringen.

Voor wie geldt het verbod?

Het verbod op gratis plastic tassen geldt voor:

  • winkels (ook apotheken);
  • horeca;
  • benzinestations;
  • ambulante handel (verkoop huis-aan-huis, op markten of langs de weg);
  • kappers;
  • musea;
  • webwinkels;
  • postorderbedrijven.

Ook tassen met een plastic voering of coating (gelamineerde tassen) mogen niet meer gratis worden meegegeven. Tassen die zijn gemaakt van hernieuwde grondstoffen (‘biobased’) of biologisch afbreekbaar zijn, vallen ook onder het verbod.

Uitzonderingen op het verbod

U mag wel een zeer dunne (0,015 millimeter wanddikte) gratis plastic tas meegeven als het nodig is om:

  • losse voedingsmiddelen te beschermen tegen vuil en ziekteverwekkers;
  • lekvocht van rauwe vis, rauw vlees of rauw gevogelte uit niet afgesloten verpakking af te vangen;
  • verspilling van losse levensmiddelen zoals los fruit of broodjes tegen te gaan;
  • in een taxfreewinkel op een luchthaven verkochte vloeistoffen, spuitbussen en gels mee te geven. Deze producten moeten worden verpakt in een doorzichtige plastic tas.

Winkeliers mogen een gratis plastic tas uitdelen als reclame. Maar dit mag niet gelijktijdig met de verkoop van producten gebeuren.

Vergoeding plastic tas

Winkeliers mogen zelf de prijs voor een plastic tas bepalen. De richtprijs voor een plastic tas is € 0,25.

Wie houdt toezicht op de naleving van het verbod?

De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) ziet toe op naleving van het verbod op gratis plastic tassen. Ze mag daartoe controles op verkooppunten en administratief onderzoek uitvoeren. Detailhandelaren moeten kunnen aantonen dat ze plastic draagtassen niet gratis meegeven, maar de consument ervoor laten betalen.  
Detailhandelaars zijn verplicht met de ILT mee te werken. De ILT controleert consumenten niet, maar die worden wel geacht hun medewerking te verlenen.

Constateert de ILT een overtreding, dan geldt het normale bestuursrechtelijke instrumentarium waarbij een dwangsom kan worden opgelegd of andere bestuursrechtelijke maatregelen. De hoogte van de dwangsom is gerelateerd aan het verkregen economisch voordeel.

Bron: rijksoverheid.nl